فصل سوم : گونه‌هاى شبيه‌سازى و حكم شرعى آنها از آنچه تاكنون گفتيم چنين برآمد كه شبيه‌سازى تاكنون چند گونه داشته است : گونهء اول : شبيه‌سازى در گياهان : گفتيم كه اين ، كهن‌ترين نوع شبيه‌سازى است و در جواز آن نيز هيچ ترديدى نيست . البته اگر مستلزم ضرر و آسيب نشود . « 1 » دليل آن ، دو اصل اصالة الاباحه و اصالة الحليه است . گونهء دوم : شبيه‌سازى در حيوانات : اين نوع نيز تاكنون بارها تجربه شده و نمونهء روشن آن گوسفند « دالى » « 2 » است كه پيش از اين توضيح داديم . حكم فقهى اين نوع نيز در صورتى كه مستلزم ضرر و آسيب نشود ، به حكم اصالة الاباحه و اصالة الحليه ، جواز است . و ديگر احكام فقهى حيوان شبيه‌سازى شده ؛ مانند حليت گوشت و قابليت تذكيه ، پيرو نامى است كه بر حيوان مىنهند ؛ براى نمونه ، گوسفند « دالى » همهء احكام فقهى گوسفند را داراست . گونهء سوم : شبيه‌سازى ميان حيوان و انسان : اين نوع تنها يك شكل احتمالى است و ترديدى نيست كه اين نوع ، حرام است ؛ زيرا تبديل انسان به حيوان يا حيوان به انسان ،

--> ( 1 ) . مقصود ، زيان‌ها و آسيب‌هاى زيست‌محيطى است كه ممكن است از راه گياهان شبيه‌سازى شده به انسان منتقل شود . ( 2 ) . اين گوسفند بر پايهء خبرگزارى رسمى جمهورى اسلامى ايران در روز شنبه 26 / 11 / 81 ، به علت ابتلا به بيمارىهاى دشوار و زودرس كشته شد .